De laatste post kwam uit Arica in Chili waar Tom aan het uitzieken was van zijn keelontsteking. Inmiddels gaat het weer een stuk beter en heeft hij er alleen nog een verkoudheid aan over gehouden.
Arica zelf is een rustig stadje aan de kust met een heuze winkelstraat en een gezellige sfeer. Er is verder weinig te doen en het hoogtepunt was het kijken naar een cruiseschip vol met gepensioneerde Amerikanen die het stadje in kwamen stromen terwijl wij op een terrasje zaten met een heerlijk ijsje...
Woensdag hebben we de nachtbus genomen van Arica naar San Pedro de Atacama, 12 uur zuidelijker. In San Pedro de Atacama was ons startpunt voor een driedaagse toer naar Uyuni in Bolivia over de zoutvlaktes en door een nationaal park.
De toer was absoluut één van de hoogtepunten van deze reis tot nu toe.
En dit berichtje komt uit.... Chili!
Nadat we vorige week uit Arequipa waren vertrokken zijn we naar Puno gegaan, dat aan het Titicacameer ligt. Het hoogste meer ter wereld van zijn formaat. Het ligt namelijk op bijna 4000 meter en dat is best hoog voor ons ¨zeeniveaumensen¨. We hebben dan ook wel een beetje last gehad van hoogteziekte met hoofdpijn en een niet lekker gevoel.
In Puno wilden we graag een excursie maken naar de drijvende eilanden Los Uros. Deze eilanden zijn midden op het meer gemaakt van riet en de mensen leefden er afgezonderd van de rest van de wereld. Alles maakten ze van riet, de boten, de huizen en het meubilair. Tegenwoordig leven de mensen voornamelijk van het toerisme en de vraag is in hoeverre het toerisme schadelijk is voor hun cultuur. De eilanden zijn erg interessant om te bezoeken maar het voelde voor ons wel een beetje als aapjes kijken. Je bezoekt ook maar een gedeelte van de eilanden. Verder achterop zie je huisjes met golfplaten daken en beton. Dat krijg je als toerist niet te zien.