In een week tijd hebben we een stukje van Uruguay gezien. Met de boot vanuit Buenos Aires kwamen we aan in Colonia de Sacramento. In Buenos Aires was het ineens weer tegen de dertig graden aan dus wij waren optimistisch gestemd over Uruguay (het is tenslotte nog geen uur met de boot.) Die avond was het ook een heerlijke warme avond, maar de volgende ochtend werden we wakker en begon het te regenen. Jammer genoeg is deze regen ons de hele week in Uruguay bijgebleven :-( Om die reden zijn veel foto´s ook wat donker uitgevallen.
Maar Uruguay was leuk, veel invloeden van Argentinië maar ook steeds vaker zagen we het Portugees uit Brazilië voorbijkomen.
Wat ons het meeste opviel in Uruguay was het ontzettende aantal oude klassieke auto´s. Honderden van in perfecte staat tot oude roestbakken. Veel werden nog opgeknapt zagen we, maar waarom er zoveel klassiekers in dit land zijn...?
In ons vorige berichtje schreven we al over de nationale drank maté die in Argentinië veel gedronken werd, maar hier is iedereen jong en oud compleet verslaafd! Op straat loopt iedereen met een thermoskan onder de arm en een matébeker in de hand continue te lurken uit het speciale rietje. Voor degenen die hier nieuwsgierig naar worden hier een link (in het engels) van wikipedia
Een andere opvallend iets waren de plaatsnamen, de Uruguayanen hebben de mooiste namen verzonnen zoals: Pan de Azucar = suikerbrood, Tres Bocas = drie monden, Treinte y Tres = drieëndertig, Durazno = perzik, Castillo = kasteel, Paso de los Toros = doorgang van de stieren etc.
Colonia de Sacramento
Colonia is een koloniaal dorpje wat behoorlijk is ingesteld op toeristen maar daardoor erg sfeervol. Het toeristenseizoen is redelijk voorbij dus de busladingen toeristen waren er niet wat het aantrekkelijker maakte. Het centrumpje was leuk om een poosje doorheen te struinen en we hebben de vuurtoren beklommen. Ook veel koffie gedronken, noodzakelijk gemaakt door de regen ;-)
5 Kilometer buiten Colonia heeft een architect in begin 1900 een toeristencomplex getracht te maken met onder andere een stierengevechtstadion, een casino (verboden in Buenos Aires) en een paardenrenbaan. Het meeste daarvan is maar erg korte tijd in gebruik geweest en nu in verval. Het indrukwekkendste was de bullring die zelfs maar 2 jaar in gebruik is geweest omdat stierenvechten verbannen werd in Uruguay. Nu was het voor ons een schril contrast met wat we gezien hebben in Colombia.
Montevideo
De volgende dag door naar de hoofdstad Montevideo. Over deze stad hadden we verschillende dingen gehoord, sommigen vinden het fantastisch, andere helemaal niets. Wij zitten ergens tussenin... Op zich was het best een leuke stad, maar wij kwamen zaterdagmiddag aan en blijkbaar gaan hier op zaterdagmiddag alle winkels dicht om pas maandag weer open te gaan. In combinatie met de regen was het een beetje een trieste bedoening. Gelukkig waren er ook mooie momenten zoals met een paar flessen rosé in de Ierse Pub die zijn zesde verjaardag vierde en een bezoekje aan het theater waar we een rondleiding kregen met een toneelstukje tussendoor. Zondag was er nog een rommelmarktachtige braderie waar iedereen die wat de verkopen had allerhande spulletjes verkocht.
Montevideo hadden we wel weer gezien dus we besloten de westkust een stukje af te gaan.
La Paloma
La Paloma is het stadje aan de kust waar we terecht kwamen. In de zomer (hier alweer voorbij) is het een populaire plek waar Argentijnen, Brazilianen en Uruguayanen vakantie komen houden. Nog niet zo populair als Punta del Este wat erg veel weg heeft van de Latijnse versie van Benidorm, maar ook in Paloma was alles ingesteld op toeristen. Alleen...die toeristen waren er nu niet waardoor eettentjes dicht waren en er weinig te beleven was. We hadden iets gehoord over excursies naar eilandjes met zeeleeuwen, maar die gingen niet meer omdat de zeeleeuwen weg waren en het weer slecht was.
Op onze hotelkamer hebben we ons eens over de reisgids gebogen en besloten we de volgende dag door te reizen naar Chuy, de grensplaats met Brazilië. het binnenland van Uruguay leek ons ook wel interessant, maar er schijnt erg weinig te doen te zijn en weinig aan voorzieningen en Brazilië lonkt ook.
Chuy
Dus toen waren we in Chuy. (spreek uit: Tsjoei) Midden door Chuy loopt een Avenida International en aan de andere kant heet het plaatsje Chuà en is het Brazilië. Na alle rust van de afgelopen week kwamen we nu weer in een bedrijvig grensplaatsje met open winkels! Heerlijk... Lekker weer in winkeltjes snuffelen en wennen aan het feit dat niet meer iedereen automatisch Spaans spreekt. De ene keer met pesos betalen en de volgende keer met Reais. Uruguyaanse specialiteiten in de restaurants afwisselen met Braziliaanse. Het heeft wel wat.
Donderdag gingen we officieel de grens met Brazilië over en namen we een bus naar zonnig Porto Alegre vanwaar we dit schrijven. Hierover volgende keer meer!