Het heeft even wat voeten in de aarde gehad maar we zijn uiteindelijk Ecuador uitgekomen en we kunnen onze reis weer voortzetten. Het vorige bericht hebben we geschreven in Guayaquil (spreek uit Kwaai-ja-kiel) terwijl we moesten wachten op de aankomst van onze paspoorten.
We zijn er aangekomen op maandag van het carnavals weekende dat in deze landen 4 dagen heeft (zaterdag tot dinsdag). Op deze maandag was de stad Quayaquil zo goed als uitgestorven veel winkels hadden de rolluiken dicht er was weinig verkeer op straat kortom het leek wel een beetje een spookstad.
Het carnaval is in Ecuador vergelijkbaar met een lang een mooi pinkster weekende in Nederland waarin veel mensen een paar dagen naar de veluwe of het strand gaan. Op een paar uitzonderingen na komt het dagelijks leven min of meer tot stilstand. De feesten hier zijn niet zo spectaculair als bijvoorbeeld in Rio de Janeiro maar mensen hebben wel plezier in het natmaken van andere mensen. De te gebruiken middelen hiervoor zijn waterballonnen, waterpistolen of gewoon emmers en teiltjes. De meesten hebben we kunnen ontwijken maar Judith had de pech om dat er een bus langs kwam en de bus assistent toen water naar buiten heeft gegooid...
In Canoa bestond het carnavals feest voornamelijk uit een soort braderie langs de boulevard en speakers die veel harder stonden dan goed voor ze (en voor ons) was. Alle hotels zaten stampvol en de meesten hadden ook nog tentjes neergezet voor extra slaapplaatsen. Er was zelfs een ondernemende Ecadoriaan die tentjes op het strand heeft gezet. De diehard party-gangers konden hier tussen de speakers slapenen hoefden dus geen noot te missen.
We hebben hier helaas geen fotos van want we hebben de camara niet meegenomen in het gedrang.
Quayaquil is een grote moderne stad met grote pleinen en een spiksplinternieuwe boulevard (malecon in het spaans) langs de oever van de baai waaraan deze havenstad ligt. Een tweede malecon is te vinden langs de oevers van de rivier. Maar ondanks de malecons en de parken is het voor de meeste toeristen een doorgangs plaats naar de Galapagos eilanden. Het gevolg is dat er niet echt veel backpack voorzieningen zijn. Wel goedkope hotels maar geen hostels met een gezamelijke ruimte of wasserettes. De zakelijke klanten kunnen wel voor $3.- hun broek laten stomen maar een volle zak met vuile was breng je niet naar de stomerij :) en omdat het in Canao ook niet echt mogelijk was om te wassen hadden we een grote zak vol. We hebben wel wat op de hand gewassen maar het grootste deel ging mee in de rugzak naar Lima.
Dat brengt me bij het laatste onderdeel van dit verslag het vertrek uit Guayaquil. Afgelopen vrijdag kregen we eindelijk bericht van het consulaat dat de paspoorten aangekomen waren. Op dat moment begon er een soort race tgen de klok want we wouden erg graag weg uit Ecuador. Nadat we het consulaat gebeld hadden zijn we in de eerste de beste taxi gesprongen en zijn we naar het consulaat gegaan. Daarna terug naar het hotel om de spullen op te halen en om 14.00 stonden we voor de deur bij de immigratie politie om een stempel van aankomst te halen. Want in Ecuador krijg je net als in de meeste landen bij aankomst een stempel waarmee je bij vertrek kunt aantonen dat je niet langer dan de toegestane periode in het land bent gebleven. Zonder aankomststempel kun je een behoorlijke boete krijgen bij vertrek want je bent dan illegaal. De immigratie politie is echter een bolwerk van buraucratie dus na 2 uur en 6 ambtenaren hadden we eindelijk het papier waarmee we het land uit konden. Met de taxi zijn we helemaal om het vliegveld gereden want ondanks dat de immigratie politie vlak bij het vliegveld zit moet je eerst de halve stad weer door om bij de ingang te komen. Om 16.15 zaten we bij een reisburo op het vliegveld om een ticket naar Lima te kopen. Nadat we door de check-in en de douane waren hadden we net genoeg tijd om wat eten mee te grijpen bij een stalletje en om 17.45 zaten we in het vliegtuig van 18.00 naar Lima. Pffff Eindelijk...
Volgende keer meer over Lima en Peru
Iedereen die comentaar wil geven kan hieronder op "Comments" schrijven wat hij/zij kwijt wil.
Als je een onbekende naam of email adres gebruikt moet ik je eerste commentaar handmatig goedkeuren, die verschijnt dus niet direkt op je scherm. De mensen die ons een persoonlijk berichtje willen sturen wat niet op de website verschijnt kunnen gebruik maken van de "contact" link aan die links boven staat.