We zijn weer terug in Honduras en wel in het plaatsje Tela aan de noordkust. De laatste plaats in Guatemala waar we geweest zijn was Livingston. Een Garifuna plaatsje aan de monding van de monding van de Rio Dulce en de Caraibische kust. Vandaar zijn we met een boot naar Puerto Barrios gegaan dit is een redelijke comfortable overtocht. Beter dan met het motorbootje van Rio Dulce (het plaatsje) naar Livingston de avond daarvoor. Tijdens dit boottochtje zijn we helemaal kletsnat geregend. Het bootje was weliswaar voor zien van een dakje maar we voeren met vollekracht tegen de wind en regen richting in. Het hotel in Livingston was erg vochtig dus we konden onze spullen niet erg goed drogen. Maar gelukkig bleven we daar maar een nachtje. Want de Volgende dag om 5.00 ´s ochtends (!) vertrok onze boot naar Puerto Barrios.
Vanuit Puerto Barrios zijn we met met een busje naar de grens met Honduras gereden. Bij de grens stond de bus naar Puerto Cortez al op ons te wachten. Rond een uur of elf ´s ochtends waren we op de plaats van bestemming. Puerto Cortez is niet echt heel erg veel aan het plaatsje draait voor het grootste deel om de haven maar daar kun je amper wat van zien want er staat een hoge witte muur om heen. Maar omdat onze pinpas de zaterdag dat we aankwamen door de automaat werd opgeslokt moesten we tot maandag blijven zodat de geld-wagen-mannen hem eruit konden halen.
Nadat we onze pas weer terug hadden zijn we direkt door gereisd naar Tela. De route Puerto Cortez -Tela gaat via de tweede stad van Honduras: San Pedro Sula. Vandaar met de bus naar El Progresso een onbedbuidend handelsplaatsje wat voornamelijk bestaat uit twee kruisende hoofdwegen en de bussen uit alle richtingen die er stoppen. Vanuit El Progresso hadden we een directe bus naar Tela.
Tela is een rustig plaatsje aan de noord kust van Honduras. In de jaren ´30 van de vorige eeuw was het een belangrijke bananen haven en het hoofdkwartier van Chiquita. Chiquita heeft zijn activiteiten naar een plaatsje in de buurt van San Pedro Sula verplaatst en in de jaren ´70 is de grote houten pier van Tela door brand verwoest. Sinds die tijd is het met Tela langzaamaan bergafwaarts gegaan totdat het in de jaren ´90 berucht was voor zijn criminaliteit. Aan het eind van de jaren ´90 kreeg Tela als eerste de beschikking over speciaal getrainde en tweetalige politieagenten van de toeristen politie. Sindsdien is het beter gegaan met het plaatsje. Toen wij de mevrouw van het hotel vroegen hoe gevaarlijk Tela tegenwoordig is, zei ze dat het tegenwoordig ´s avonds veilig is.
Vandaag zijn we op een Kayak toer door een natuurgebied vlak buiten Tela geweest(Punto Izopo). Hierbij zijn we tussen de mangroven bomen doorgevaren. Dit is erg spectaculair. Maar het spectaculairste was wel dat we Aligators en Krokodillen hebben gezien. Volgens onze gids zijn er een paar Aligators in de rivier die groter zijn dan een tweepersoons kayak maar die hebben we niet gezien. We hebben wel een groep apen gezien die sterk op Chimpansees leken. Met andere woorden het was een prachtige trip. Daarna hebben we in een Garifuna dorp gebakken vis gegeten op het strand onder eem afdakje van palmbladeren.
De komende dagen gaan we nog naar het Yojoa meer in Honduras. Rond de 18e gaan we naar La Ceiba vanwaar we een 7 daagse tocht gaan maken door La Moskitia (de Muskietenkust bekend van het boek van Paul Theroux). We zullen daar waarschijnlijk geen beschikking hebben over Internet, dus jullie zullen het verslag daarvan wat later krijgen. Na La Moskitia komen we terug in La Ceiba en dan gaan we naar Nicaruagua. Als we klaar zijn in Nicaruagua gaan we waarschijnlijk met een lange afstands bus in een keer door naar Panama van waar we rond 10 januari naar Zuid Amerika vliegen.