Hier in Copan is het heerlijk. Ons spaans gaat rap vooruit, maar we hebben nog erg veel te leren. We hebben allebei priveles dus het gaat wel snel. Eerst hebben we altijd even een gesprekje ver het weer en het eten van gisteren enzo en daarna gaan we grammatica doen en veel woorden oefenen. Op dit moment de onregelmatige werkwoorden, en dat zijn er nogal wat...
In de pauze zijn we de afgelopen twee dagen met onze leraressen naar een caféetje geweest om koffie te drinken. In Copan wordt veel koffie verbouwd en ze drinken hier dan ook echte (en veel) koffie! Beter dan in Guatemala, waar het vooral nescafe was.
We hebben hier een superregelmatig leven. ´s Ochtends om 6:30 gaat de wekker, maar dan ben ik al een uur wakker van de hanen in de buurt... Om 7uur wordt ons ontbijt geserveerd, we hebben elke keer wat anders, vandaag gebakken banaan (!) gisteren rijstepap (blegh) en eergisteren pannekoeken op z´n Amerikaans. Geen brood in ieder geval. Dan moeten we om 8 uur op school zijn, het is een kleine tien minuten lopen naar het schoolgebouw. Om 12 uur zijn we weer vrij en haasten we ons naar huis voor de warme lunch. De lunch is hier de hoofdmaaltijd van de dag. Bijna altijd met rijst en bonen, iets van vlees en iets van groente. Elda, onze gastmoeder, is een erg goede kok. Bij elke lunch en avondmaaltijd krijgen we tortilla´s. Na de lunch gaan we braaf ons huiswerk maken. Daarna gaan we vaak even het dorpje in om te internetten of om vers vruchtensap te drinken ergens. Ergens tussen 6 en 7 eten we weer. De avondmaaltijd bestaat meestal uit iets van ei, bonen en tortilla´s en soms nog iets anders erbij. Na het eten soms nog leren of tv kijken ofzo en om een uur of 10 gaan we naar bed (zelfs Tom!)
Ons gastgezin heeft twee kinderen, Ana-Cecilia is 7 en Tito is 15. Ze gaan naar een dure tweetalige priveschool en leren dus ook engels. Het engelse niveau van Ana-Cecilia is ongeveer evengoed als mijn niveau van het spaans, dus gisteravond hebben we elkaar geholpen met woordjes leren.
Gistermiddag zijn we naar Macaw Mountain geweest.
http://www.macawmountain.com
Dat is een park waar papegaaien en toekans worden opgevangen als ze gedoneerd worden om een of andere reden. In schitterende natuur staan allemaal volieres met de meest schitterende vogels. Ze leven dus niet in het wild daar. Je kunt wel papegaaien op je schouder krijgen enzo en volgens de gids bijten ze niet. Ik ben alleen wel gebeten in mijn arm door zo´n schitterende rode papagaai...(niet door de huid heen, alleen een flinke blauwe plek, geen zorgen over rabies enzo) De boosdoener staat op de foto.
Verder doen we hier niet zo heel erg veel. We zijn vooral aan het onthaasten en aan het genieten van de mensen en de natuur.