De afgelopen week hebben we in een sneltreinvaart een stukje van Guatemala gezien.
Vorige week zaterdag kwamen we aan in Monterrico aan de zuidkust van Guatemala. We wilden daar graag op zaterdag aankomen want we hadden gelezen en gehoord dat je op zaterdag babyschildpadjes vrij kon laten en dat leek ons wel leuk. Er zit namelijk een schildpaddenopvangcentrum die de eieren opzoekt die de schildpadden op het strand leggen om de babyschildpadjes zo een betere kans om te overleven te geven. Tegen zonsondergang verzamelden er zich een hele hoop mensen op het zwarte lavastrand. Voor 10 quetzales (iets meer dan een Euro) mocht je een eigen schildpadje vasthouden en wachten tot het sein werd gegeven. Op het sein liet iedereen zijn schildpadje gaan en liepen ze zo snel mogelijk naar de oceaan toe. Ze hompelden en strompelden allemaal over elkaar heen maar wisten wel allemaal feilloos welke kant ze opmoesten. Erg leuk om te zien en geweldig met de zon die ondertussen langzaam maar zeker in de zee zakte.
Helaas was Monterrico erg toeristisch en waren er vooral in het weekend erg veel mensen. Heel veel Guatemalateken uit Guatemala City en veel toeristen die Spaans leren in Antigua en een weekendje daar kwamen. Dat betekende ook dat de hotelprijzen op zaterdag belachelijk hoog waren. Normaal 80 quetzales en nu 250. Alleen maar omdat het zaterdag was. Op ons budget van 400 quetzales per dag is dat een behoorlijke domper dus daar waren we niet zo blij mee. Ook het eten was erg duur dus we zijn niet zo lang gebleven als we wel hadden gewild.
Op zondagochtend in Monterrico zijn we om 5 uur opgestaan om mee te gaan met een boottochtje door de mangrovebossen in een schitterend natuurgebied. We gingen met een punter en we waanden ons in Giethoorn, maar dan met een mooiere zonsopgang. We zagen heel veel mooie vogels en bijzondere bomen en planten en het was het vroege opstaan absoluut waard!
Maandag zijn we doorgereisd naar Antigua om even weer comfortabel te kunnen internetten en wassen enzo. Vorige keer in Antigua hadden we niet echt een leuk hotel (lees: vies en benauwd hok) dus nu hadden we wat meer research en navraag gedaan bij andere reizigers en kwamen we in een leuker hostel terecht. We hadden een soort van blokhut met mooie traditionele maya-spreien en Tv met 80 kanalen! Een stuk beter dus. In Antigua hebben we niet veel bijzonders gedaan. Een beetje rondgelopen, dingetjes gekocht en lekker gegeten.
Donderdag was het weer tijd om verder te reizen en zijn we naar Rio Dulce gegaan. Dat was vanaf Guatemala City meer dan 5 uur met de bus dus we besloten onszelf een keer te trakteren op een wat luxere busrit dan de gebruikelijke chickenbussen en we boekten een rechtstreekse shuttle vanuit Antigua. Je gaat dan met een busje rechtstreeks naar de juiste busterminal in de stad en wordt op de bus gezet. Helaas, helaas bleek onze ¨luxere¨ bus 30 jaar gelden luxe geweest te zijn en was het nu niet echt comfortabel meer te noemen. De stoelen waren erg vervelend en de buschauffeur reed meer dan 5 uur door zonder plaspauze en toen hij die eindelijk wel hield moesten er zo veel mensen naar de WC dat niet iedereen de tijd kreeg omdat hij op wilde schieten. Het vervelendste was dat er een dakluik helemaal open was dat niet dicht mocht ivm luchtcirculatie (of zoiets) en daar zaten we precies onder en het was behoorlijk koud en het regende recht naar binnen toe.
Wij hebben nu maar weer besloten dat we de voorkeur geven aan chickenbussen want die rijden nooit veel verder dan een paar uur en als je dan oncomfortabel zit dan ben je tenminste nog een keer op plaats van bestemming en duurt het geen uren.
Onderweg naar Rio Dulce was het weer totaal omgeslagen. Was het in Monterrico nog ruim boven de 30 graden en konden we niet op het strand liggen van de hitte, was het in Rio Dulce nog geen 20 graden en regen, regen, regen. En niet een fijne tropische afkoelbui, maar druilerige Nederlandse ¨ik wordt nat en nooit meer droog¨regen. Dat was jammer want Rio Dulce (zoete rivier) is een ontzettend mooi natuurgebied en ons hotel lag op een klein eilandje, alleen bereikbaar per boot. Ontzettend groen en idyllisch, zie de foto´s.
´s Avonds was het er erg gezellig met alle gasten aan grote tafels en een buffet met veel groentes waar je van kon eten. We zaten op een gegeven moment aan een tafel 5 verschillende talen door elkaar te spreken dus zelfs mijn Frans is nu weer opgehaald. Er waren Franse mensen die geen woord engels of spaans spraken en duitse meiden met wie ik een paar woorden Duits sprak. De voertaal onderling was voornamelijk Engels en met weer anderen Spaans. Erg verwarrend maar wel erg gezellig allemaal.
Omdat er verder niet zoveel te doen was besloten we de volgende dag naar Livingston te gaan met een stel Amerikanen waar we een paar dagen mee opgetrokken zijn. Daarheen zou een hele mooie boottocht moeten zijn, de mooiste van Guatemala volgens ons reisboek. Helaas begon het al snel weer heel hard te regenen en waren we voornamelijk bezig met zeiltjes vasthouden en ons gezicht uit de regen houden. Echt leuk was het niet.
Livingston was wel leuk, het is een plaatsje met veel caribische invloeden. De Garifunacultuur is hier bloeiend en er is veel reggae en rasta. Heel anders dan de rest van Guatemala. Mensen spreken hier ook ineens weer Engels en stammen nog rechtstreeks af van de afrikanen en zijn dus erg donker. We zijn maar een dagje gebleven omdat de volgende dag om 5 uur ´s ochtends onze boot naar Puerto Barrios vertrok vanuit waar we weer naar Honduras konden reizen. We wilden graag op zondag in Puerto Cortes zijn want er zou een trein rijden van hier naar Tela. Helaas pindakaas rijdt de trein niet meer voor personen.
Waarschijnlijk blijven we een paar daagjes in Puerto Cortes want de bankautomaat heeft vandaag (zaterdag) onze bankpas ingeslikt en misschien kunnen ze die maandag weer tevoorschijn toveren voor ons. Als er tenminste op maandag iemand komt om de machine bij te vullen, want de mensen van de bank weten nooit precies wanneer ze komen blijkbaar en ze kunnen er zelf niet bij.
Al met al dus niet onze meest geweldige week hier maar toch nog altijd de moeite waard! We zullen morgen eens plannen gaan maken voor de komende week, want we weten nog niet precies wat we willen doen en waar we heen willen. Bij voorkeur weer naar beter weer toe, maar het schijnt in een heel groot gedeelte slecht weer te zijn in Centraal-Amerika. Vamos a ver (we zullen zien)
ps. bedankt voor alle reacties op de site en per email. Ontzettend leuk om te lezen!