Colombia is anders. Heel anders dan Centraal-Amerika. Wat we tot nu toe gezien hebben is het meer ontwikkeld en meer mengelmoesjes van allerlei verschillende stijlen. Het is een geweldig land wat absoluut niet zo onveilig is als de meeste mensen denken. Natuurlijk nemen we bepaalde voorzorgsmaatregelen in acht. Zo lopen we niet in het donker over straat met spullen bij ons en alleen maar in straatjes die geacht worden veilig te zijn. Ook nemen we wat sneller een taxi ipv bussen als we niet zeker zijn van de veiligheid. En zakkenrollers heb je overal dus daar letten we altijd al goed op.(en sinds de camera nog veel beter)
Dingen die anders zijn in dit land zijn bijvoorbeeld de motors. Overal rijden veel motors rond die ook als taxi dienst doen. Alle motorrijders dragen een helm en een vestje met reflecterende strepen. Op de helm en het vestje staat dan vaak hun nummerbord vermeld. Ook reguliere taxi's en bussen hebben hun kenteken groot op de zijkant vermeld en op het dak. Ze zijn hier heel erg van de duidelijke herkenbaarheid. Wegwerkzaamhedenmannen dragen knalgele overalls en schoonmaakmannen dragen feloranje pakken. De politie is overal en controleert vergunningen van straatverkopers enzo. De auto's die hier rondrijden zijn ook anders. Zagen we in centraal-amerika vooral Amerikaanse pickups en weinig personenauto's. Hier zijn het voornamelijk gewone autootjes en natuurlijk de motors. Hier rijden ook weer andere merken rond. Renault is hier bijvoorbeeld prominent aanwezig waar we die deze reis verder nog nergens gezien hadden. Vooral oude viertjes, maar ook voor ons onbekende modellen zoals Symbol en Logan. Verder is het straateten anders (lees: veel lekkerder) Overal kun je vers uitgeperste sinaasappelsap kopen op straat (geperst waar je bij staat) voor 40 cent en kleine bekertjes echte koffie met veel suiker waar Tom fan van is. Nog iets leuks is de mobiele telefoonminuut verkopers. Er staan overal mensen op straat met een vestje aan dat ze belminuten hebben en ze hebben dan meestal een paar mobiele telefoons aan hun riem hangen en iedereen die dan wil bellen kan een telefoon gebruiken voor een bepaald bedrag. Net zagen we een man staan met 3 kettingen vanuit zijn broekriem, met aan elke ketting een klant met telefoon, erg grappig. Wat ook anders is in dit land, zijn de toeristen. We zitten hier midden in het hoogseizoen en bijna alle toeristen zijn Colombianen op vakantie in eigen land. Het percentage westerse toeristen is maar klein en een aantal van de mensen die we tot nu toe tegen zijn gekomen zijn de rasechte backpackers die jaren de wereld rondzwerven van een minimum budget. Onderweg maken ze sieraden en feesten ze veel. Ze hebben vaak dreadlocks en de mannen laten hun baard staan...
Maar wat hebben we gedaan onze eerste dagen in Colombia; nadat we om 1 uur ´s middags aankwamen op het vliegveld zonder problemen, maar met een aantal nieuwe stempels in ons paspoort, hebben we meteen een taxi naar het busstation gepakt en van daar een bus naar Cartagena. Cartagena is een toeristische stad aan de Caribische kust van Colombia. Het en heeft forten en een oud historisch centrum met een stadsmuur waar ze hun best hebben gedaan om het mooi en aantrekkelijk te maken. Dat is gelukt, gezellige pleintjes met terrasjes, mooie gebouwen en kerken en Afrikaanse straatmuzikanten. De sfeer deed ons erg denken aan steden als Krakau en Praag. Dat was natuurlijk alleen maar een klein stukje van de stad, voor de rest was het gewoon een grote Latijns-Amerikaanse stad waar je met de bus een half uur onderweg bent naar het busstation met lelijke gebouwen, kleine eettentjes en veel auto´s, taxi´s en bussen. Er is een stadsplein waar iguanen leven in het ´wild´ waar het heerlijk toeven is en waar je leuk mensen kunt kijken. Dit park was de overgang van het oude stadshart naar de wijk Getsemani waar ons hotel in stond. Deze wijk was een echte volksbuurt met smalle straatjes en kleine etablissementjes. Het meeste vervoer gebeurt er per kar. Loopkar, fietskar, paard en wagen, ze hebben het allemaal. Af en toe waanden we ons in de jaren vijftig. In deze wijk konden we ook goedkoop en lekker eten. Voor anderhalve euro hadden we een ´comida corriente´ inclusief soep, rijst, bonen en plantaan met kip, en ook nog vruchtensap erbij. Niet slecht!
Na een dag of twee wilden we verder naar Santa Marta. Op de kaart een kleine afstand, maar we deden er zeven uur over. We moeten er even aan wennen dat de afstanden hier enorm zijn! In Santa Marta was het oorspronkelijke plan om een 6 daagse jungletocht te gaan lopen naar een verloren stad. Deze stad was één van de redenen dat we naar Colombia gingen. Toch hebben we ter plekke besloten het niet te doen en dan met name omdat we een hele week van onze toch al krappe tijd kwijt zouden zijn en we eigenlijk die week veel liever besteden om meer van het fascinerende Colombia te zien.
Santa Marta was zelf ook absoluut de moeite waard. Het ligt aan het strand en heeft een heuse boulevard waar mensen flaneren en muziek gemaakt wordt. Doordat het hoogseizoen is, was het er gezellig druk met Colombianen. Het strand ligt naast de haven waar we een groot bananenschip binnen hebben zien varen. Ook wordt hetzelfde strand ´s ochtends gebruikt door de plaatselijke vissers met hun houten bootjes en de lokale bevolking om zich te wassen. In Santa Marta hebben we vooral lekker rondgehangen en het plaatselijke museum bezocht.
Zondagmiddag hebben we om 5 uur de (veilige) nachtbus gepakt die ons in 14 uur tijd naar de grote stad MedellÃn heeft gebracht. Daar kwamen we vanochtend om 7 uur aan maar meer over deze stad lezen jullie later!
De foto´s die bij dit verhaal horen vind je |->Hier< -|. We zijn helemaal gelukkig met onze nieuwe camera. Voor de nieuwsgierigen onder jullie, het is een Panasonic Lumix TZ1