Na Iguazu wilden we nog wel wat meer van de provincie Misiones zien en besloten we naar San Ignacio te gaan. In San Ignacio zijn ruïnes te vinden van Jezuieten nederzettingen die ergens in 1600 gesticht werden in het noorden van Argentinië. In 1800 zijn ze door de Paraguayanen verjaagd. De kerken en huizen die ze achterlieten zijn nu als ruïnes te bekijken en dat hebben we gedaan.
San Ignacio Mini, zoals het dorpje in zijn geheel heet, is een klein typisch dorpje met in het midden de ruïnes. Er omheen zijn de nodige souvenirskraampjes te vinden, en verder is er eigenlijk niets te doen. We hadden een familiehotelletje met maar 2 kamers gevonden dat er op eerste gezicht erg leuk uitzag, maar bij nadere inspectie bleek het ontzettend vies te zijn, dus we waren blij dat we maar één nachtje bleven!
De volgende ochtend namen we de bus naar Posadas een uur verderop. San Ignacio is namelijk zo´n dorpje waar de bussen maar twee kanten opgaan. Heen en terug.
We hadden bedacht dat het nog wel leuk zou zijn om een natuurgebied mee te pakken tussen hier en Buenos Aires en hadden twee mogelijke opties. Het moerasgebied van Iberá of het gebied El Palmar, waar we in oude treinwaggons konden overnachten volgens ons boek. Allebei de plaatsen waren alleen erg lastig te bereizen in één dag vanuit Posadas. Bijna alle bussen naar Buenos Aires komen erlangs. Maar die vertrekken ´s avonds laat en komen midden in de nacht aan in Palmar zodat ze op een keurige tijd aankomen in BsAs. Bij gebrek aan beter namen we een bus naar Corrientes, een andere grote stad in de hoop daar meer keus te hebben. Hier was hetzelfde probleem, maar 1 van de bussen vertrok om 10 uur ´s avonds en kwam dan om 7 uur ´s ochtends aan. Na een telefoontje met het treinwagonnenhotel bleek het geen probleem te zijn om zo vroeg aan te komen, dus zo gezegd zo gedaan.
La Aurora del Palmar is privé grond tegenover een nationaal park en heeft daar een hotelletje met restaurant opgezet en organiseert activiteiten en bijvoorbeeld ook schoolkampen. Overnachten is mogelijk in een gerenoveerde treinwagon en dat hebben we dus gedaan. Na een paar uur slaap te hebben ingehaald (de nachtbus was niet echt slaapbevorderend...) hebben we heerlijk in de omgeving kunnen wandelen over oude spoorlijnen en dwars door koeienweilanden heen (de koeien vonden dit geen leuk plan en renden in galop de andere kant op, iets wat wij wel weer heel komisch vonden) via de sinaasappelplantages kwamen we uiteindelijk weer terug bij het hotel.
Vrijdag was het dan tijd voor de laatste busreis terug naar Buenos Aires. Vanaf het terminalletje in Ubajay bleek er pas om 1 uur een bus te vertrekken dus we moesten nog een paar uurtjes in het internetplekje van Ubajay doorbrengen maar om half 6 reden we dan toch Buenos Aires weer binnen, om vervolgens pas anderhalf uur later op de terminal te zijn aangezien BsAs toch wel een gigantisch grote stad blijkt te zijn! Vanaf de terminal bleek het ook nog weer 3 kwartier met de taxi file/stoplichtrijden te zijn naar het hostel dat we in gedachten hadden. Bij aankomst daar bleek alleen dat het bomvol zat en dat de dichtsbijzijnde andere hostels 20 blokken verderop waren! Bijkomend nadeel was dat we door ons contante geld heenwaren dus geen geld meer hadden voor een taxi daarheen. We besloten maar een stukje te lopen om te kijken of ergens een geldautomaat was en zodra we de bocht omwaren zagen we een officiëler hotel. Bij navraag bleek het evenduur te zijn als een tweepersoons kamer in een hostel dus onze keuze was snel gemaakt. Alleen was het een echt hotel-hotel zonder veel sfeer of contact met andere reizigers. Aangezien we 4 nachten in BsAs door zouden brengen besloten we 2 nachten daar te blijven en voor 2 nachten een reservering te maken bij een hostel in een andere buurt.
Buenos Aires blijkt nog steeds net zo leuk te zijn als vorige keer. In het weekend worden er allemaal marktjes gehouden en is er veel straattheater en gezelligheid.
Zaterdag hebben we de beroemde begraafplaats van Recoleta bezocht waar allemaal Argentijnse beroemde mensen liggen begraven met als bekendste naam Evita Peron. Bijna alle graven zijn masoleums en tombes, sommige compleet met toren of koepel. De meesten hebben glas in de deur en daarachter zie je gewoon de kisten of urnen staan. Er zijn ook veel graven bij die ernstig verwaarloosd zijn, vaak met mensen die al begin 1900 zijn overleden. De begraafplaats is net als veel steden hier gebouwd volgens schaakbordpatroon met rechte straten en blokken.
Buiten voor de begraafplaats bleek een grote markt te zijn waar allerlei dingen verkocht die het prima doen als souvenir of cadeautje dus we hebben onze slag geslagen daar!
Zondag zijn we eerst verhuisd van hostel. De wijk waar we nu zitten is San Telmo. Daar is op zondag een antiekmarkt en zijn ontelbare antiekwinkeltjes met veels-te-dure-geweldige dingetjes. Ook hier weer muziek en mimespelers op straat om samen met hordes toeristen voor een goede sfeer te zorgen.
´s Avonds gingen we naar een Tango show in Tortino. Naar eigen zeggen het oudste café van het land. Het pand is dan ook schitterend en de bediening loopt daadwerkelijk in zwart pak met witte doek over de arm. De Tangoshow duurde ruim een uur en heeft behalve het dansen zelf een compleet verhaal over wat zich in 1925 in het café afspeelde. Erg leuk om te zien (wie nieuwsgierig is kan bij ons de DVD komen bekijken ;-) )
Maandag hebben we voornamelijk doorgebracht met winkelen, internet, sightseeing (congresgebouw bijvoorbeeld) en in de avond hadden we een afspraak die we al in januari gemaakt hadden met Luke uit Canada Het was erg gezellig, maar het betekende wel maar 5 uurtjes slaap omdat we de volgende ochtend vroeg opwilden om nog wat aan onze laatste dag te hebben.
Dinsdagmiddag 15 mei om 4 uur gingen we richting vliegveld (een rit van tweeeneenhalf uur met de stadsbus zodat we $25 konden besparen op een taxi) en om 9 uur zaten we in ons vliegtuig naar Washington. Ruim 10 uur later kwamen daar aan om 7 uur in de ochtend om vervolgens een paar uurtjes door te kunnen brengen in de stad Washington omdat we een overstap van 11 uur hadden. Met alle in- en uitchecktijden hadden we slechts ruim 3 uur in het centrum van Washington en zo hebben we een leuk bliksembezoek gebracht aan een paar hoogtepunten zoals het Witte Huis, het Capitol, Washington Memorial, het Air en Space Museum en het Natural History Museum. Eenmaal weer op het vliegveld moesten we ons haasten om op tijd bij de gate te zijn alhoewel het vliegtuig uiteindelijk een uur later vertrok in verband met noodweer. (gelukkig hadden wij 's middags schitterend weer gehad!) Donderdag 17 mei om een uur of acht 's ochends konden we ons wekomscomitee begroeten en was onze reis voorbij!
We zullen over een paar weekjes nog wel plaatsen hoe het ons weer in Nederland vergaat!