Bariloche
We hebben jullie achtergelaten in Puerto Montt, Chili.
Vanuit Puerto Montt hebben we de bus genomen naar Bariloche in Argentinië. Dit was een relatieve korte rit van maar 8 uur. Tijdens deze rit hebben we het zien sneeuwen op de bergpas van Chili naar Argentinië. Het is een mooi gezicht als de bossen in de bergen langzaam wit worden. Wij hoopten dat het in Bariloche ook zou sneeuwen maar helaas voor ons was daar aleen maar regen en wind, veel wind.
We hadden gehoord dat de bossen in Bariloche erg mooi moesten zijn in maart/april. Het begin van de herfst op het zuidelijk halfrond. De eerste wandeling die we gemaakt hebben was er een van 12km naar het "Bosque del Arrayanes" Om bij het beginpunt te komen moesten we eerst 1,5 uur met de bus naar een plaatsje dat Villa La Angostura heette. Nadat we bij het kantoortje van de toeristeninformatie een toegangskaartje hadden gekocht zijn we naar de ingang van het park gelopen waar tot onze grote verbazing niemand zat om ons kaartje te controleren. Tijdens deze wandeling hoorde we vlak bij iets kloppen toen we omhoog keken zagen we dat twee spechten bezig waren met de nodige verbouwing van hun nest. Ze maakten hierbij een hoop kabaal net zo als sommige stellen doen als ze moeten samenwerken. We hebben hier een filmpje van. Halverwege de route begon het te druppelen en tegen de tijd dat we aan het eind kwamen waren we behoorlijk nat. Omdat het park op een schiereiland ligt kun je een boot terug nemen als je geen zin hebt om de 12km terug te lopen. Toen we kaartjes voor de boot terug wouden kopen bleek dit een stuk duurder te zijn dan we dachten maar gelukkig kon de man van het restaurantje iets regelen. Op ons kaartje voor de boot stond dat ons gezelschap bestond uit een volwassene en een kind onder de twaalf jaar.
De volgende dag hebben we een stuk van de route gelopen die plaatselijk bekend is als "Circuito Chico" het kleine circuit. Hiervoor hebben we een plaatselijke bus gepakt naar een nederzetting met de naam Colonia Suiza, de zwitserse kolonie . Hier zou je goed moeten kunnen zien hoe de zwitserse immigranten de bouwstijl rond Bariloche hebben beinvloed. Maar we vonden het nogal teleurstellend. Helaas voor ons liep de route voor het grootste deel langs een lokale weg gelukkig met weinig verkeer maar lopen op asfalt is eigenlijk toch maar saai. Het uitzicht op het meer bij Bariloche maakt echter alles goed. En omdat Bariloche de Argentijnse hoofdstad van de chocola is hebben we onderweg een flesje chocolade likeur en wat echte chocola gekocht. Van Bariloche zijn we met de nachtbus naar Puerto Madryn gegaan waar zeeleeuwen, pinguins en andere zeebeesten zouden kunnen zien.
Puerto Madryn
Nachtbussen hier zijn erg comfortabel want de stoelen kunnen bijna helemaal plat en er is ook een steun voor de benen aamwezig. Ondanks dat zijn we toch altijd een beetje duf de volgende dag.
Ons doel in Puerto Madryn was Peninsula Valdez, een schiereiland waar allerlei dieren te zien zouden zijn. We waren alleen wel na het hoogseizoen wat betekend dat de pinguins alweer verder getrokken zijn en veel zeeleeuwen en zeeolifanten er ook alweer vandoor zijn.
Puerto Madryn als stadje is niet heel erg bijzonder. We wilden naar een ecocentrum aan de rand van de stad, maar die bleek gesloten toen we voor de deur stonden. Dus hebben we een stuk door de duinen gelopen en zandgehapt, want het waaide behoorlijk hard.
De volgende dag gingen we naar het schiereiland met een tour via het hostal omdat we gehoord hadden dat die gids erg leuk was. En dat was ook inderdaad zo, met een groep van 6 gingen we op pad in een busje. Eerst een uur rijden om in de buurt te komen en op het scheiland zelf ook nog een eind om bij de dieren te komen. Tijdens de rit dronken we de nationale drank van Argentinië en Uruguay, namelijk maté. Maté is een sociaal ritueel waarbij men met meerdere mensen een beker met maté kruiden deelt en daar met een metalen rietje uit drinkt. Iedereen doet dat werkelijk overal en je ziet op de gekste plekken mensen met een thermoskan onder de arm en een beker in de hand. Er zijn talloze regeltjes verbonden aan het drinken van deze drank en uiteraard verschillen die regeltjes weer per streek. Ook wij hebben een matébeker gekocht met het speciale rietje maar we zijn nog niet heel erg gecharmeerd van de sterke bittere smaak van de kruiden. Binnenkort eens andere smaken proberen...
We gingen eerst naar het verste punt om hopelijk orka´s te zien. Die jagen daar op de babyzeeleeuwtjes die leren zwemmen. (Jaarlijks eten ze 50% van de babies op...zielig) De afgelopen 4 dagen was er geen orka gesignaleerd in verband met harde wind maar vandaag hadden we geluk! In de verte, vooral te zien door de verrekijker, zagen we orka´s zwemmen. Eerst de vinnen en daarna een groter gedeelte van de rug. Een poosje later zagen we dat ze een zeeleeuwtje te pakken hadden en daarmee speelden, gelukkig zagen we dát niet al te goed door de verrekijker. Met heel veel geluk zijn ze namelijk op zo´n 30 meter afstand te zien. Maar bijzonder was het wel! Helaas geen foto´s van de orka´s want dat lukte niet. Op het strand lagen nog een aantal groepjes zeeleeuwen, maar veel minder dan een paar weken geleden blijkbaar. Bij één groepje lag een zeeolifant in het midden en daar konden we zien hoe gigantisch die beesten zijn! Ze kunnen wel 5 meter lang worden en zijn erg lui.
Bij een ander punt zijn in het hoogseizoen veel pinguins te zien, maar nu zagen we er nog maar een handjevol, waarvan 2 gezellig lagen te zoenen onder een bosje ;-)
Land dieren hebben zich wel laten zien. We zagen de kleine Nandu (soort struisvogel) en veel Guanaco´s. (zelfde familie als lama´s, alpaca´s en vicuña´s uit Peru) Verder nog de Zorrovos en mara´s (kruising tussen kangaroo, hond en konijn) die we niet goed op de foto hebben jammer genoeg. Bij google images zijn betere plaatjes te zien. En last but not least, mijn persoonlijke favoriet de amardillo. Een erg grappig beestje dat nergens echt op lijkt en een prehistorische uitstraling heeft. Die van de foto is bijna tam geworden van alle toeristen die hem tegen de regels in voeren en daardoor kun je hem aanraken. (gek gevoel)
De volgende dag was het weer tijd om verder te gaan en wederom zaten we in een bus van bijna 20 uur naar Buenos Aires, alleen dit keer niet om daar te blijven, maar om een boot te pakken naar Colonia in Uruguay! We hebben besloten om via Uruguay naar het noorden te trekken via een stukje Brazilië naar de Iguazu Falls op de grens met Argentinië, Brazilië en Paraguay. We weten nog niet hoe lang we er over doen om daar te komen en het kan zijn dat we vanaf daar in een ruk weer terugmoeten naar Buenos Aires omdat onze tijd erop zit. Het kan ook zijn dat we nog een week hebben en dan moeten we nog even bedenken wat we gaan doen!