Zoals belooft volgt hier het verslag van ons bezoek aan de Iguazú watervallen en de Itaipu dam.
Beide waren enorm indrukwekkend dit is natuurlijk niet erg raar want beiden zijn enorm groot. Niet zomaar enorm groot maar enorm gigantisch groot. Zowel de watervallen als de dam zijn de grootste in hun soort.
De fotos die bij dit verslag horen.
De laatste keer dat we een berichtje schreven waren we in Brazilië en hadden we de Iguaçu watervallen net bezocht aan de braziliaanse kant. De watervallen liggen namelijk in de Parana rivier die hier de grens vormt tussen Brazilië en Argentinië. Om bij het Parque Nacional do Iguaçu te komen waren we de vorige avond met een nachtbus vanuit Curitiba vertrokken. Bij aankomst op de terminal van Foz do Iguaçu hebben we een stadsbus gepakt naar de Terminal do Urbana (voor de lokale bussen) waar we onze bagage hebben opgeslagen. Vanaf de Terminal do Urbana hebben we weer een bus gepakt naar de naar het Parque Nacional do Iguaçu waar we een paar uur hebben doorgebracht met het bezoeken van de watervallen.
De watervallen zijn de hoofdattractie maar je kunt in het nationale park meer dingen zien. Zoals coati´s (een soort wasberen) die bij toeristen om eten komen bedelen en de prachtigste vlinders die rustig op je hand of voet komen zitten om hun vleugels te drogen.
Omdat het park aan de braziliaanse kant redelijk klein is kun je het makkelijk in een paar uur doorlopen. Dit gaf ons de tijd om terug te zijn op de Terminal do Urbana waar we een bus naar het argentijnse plaatsje Puerto Iguazú namen. Aan de braziliaanse kant van de grens moet je de bus uit om een stempel te halen en als je dan je ticket bewaart kun je met een volgende bus weer verder. Deze moet wel van de zelfde maatschapij zijn dus wij moesten ongeveer een half uur wachten voordat we verder konden.
Bij de argentijnse kant loopt de bus leeg en krijgt iedereen snel een stempel om dan met dezelfde bus weer door te gaan.
Bij aankomst in Puerto Iguazú bleek dat er een volle maans opening was in het park, dit wordt maar 5 dagen per maand georganiseerd twee dagen voor volle maan, de dag zelf en twee dagen na volle maan. Eigenlijk waren we al erg moe maar omdat het die avond de laatste keer van de maand was besloten we toch te gaan.
Zo werd deze dag dus enorm lang, de volgende dag hebben we dus niet zoveel gedaan. De daarop volgende dag hadden we gereserveerd om de argentijnse kant te bekijken. Omdat het argentijnse park veel groter is dan het braziliaanse hadden we hier meer tijd nodig. En ook hier hebben we vlinders en coati´s gezien. Maar ook apen en we hebben eindelijk een foto van een Morpho Azul, een blauwe vlinder ter grootte van een hand die we al sinds Honduras regelmatig tegen komen. Het bijzondere aan deze vlinder is niet aleen de enorme grootte maar ook het feit dat hij van kleur veranderd als je hem in onder een andere hoek bekijkt. Denk aan bijvoorbeeld een hologram.
Na ongeveer 8 uur in het park en 512MB (ja het kaartje was vol na één dag) aan fotos waren we best moe.Die avond organiseerde ons hostel een Parilla wat we in nederland een barbecue zouden noemen. De Parilla was bijzonder geslaagd en ging gepaard met lekkere wijn en goed gezelschap. Op aanraden van de engelse Matthew hebben we de volgende dag een R&R dag gehouden. Hierbij staat R&R voor Relax and Read en zo lagen we dus op onze één na laatste zondag met een boek te bakken aan de rand van het bij het hostel horende zwembad.
De daaropvolgende maandag was nogal teleurtstellend, het regende toen we wakker werden en het zou nat blijven voor de rest van de dag. Als eerste hebben we een bezoek gebracht aan Ciudad del Este in Paraguay waar je met twee bussen kan komen, maar het regende hier zo hard dat de straten in riviertjes veranderde .
De volgende stop was de Itaipu dam, deze dam staat een paar kilometer ten noorden van de water vallen in de Parana rivier en is gebouwd als een gezamelijk project van Paraguay en Brazilië. De dam levert aan beide landen electriciteit in principe is dit 50% van de opgewekte hoeveelhied electriciteit voor elk land maar bij overschotten kunnen zowel Paraguay als Brazilië dit van elkaar kopen. De organisatie van de dam claimt dat het de grootste stuwdam ter wereld is. De 3-kloven dam in China levert als het af is wel meer electriciteit op maar fysiek is hij niet groter. De tour naar de dam viel mij eigenlijk een beetje tegen je krijgt een filmpje te zien en dan wordt je met een tourincar langzaam over het complex gereden. De bus stopt precies één keer zodat er fotos gemaakt kunnen worden. De rest van de tijd moet je maar uit het raampje van de bus gluren en als het regent valt dat niet echt mee.
Toen we uiteindelijk weer in het hostel terug waren bleek dat er op onze kamer spullen uit de kluisjes onder het bed gestolen waren. Wij zijn hier een moneybelt met geld en onze creditcard kwijt geraakt. Twee kamergenoten zijn hun camera kwijt geraakt. Niemand weet hoe het kan want alle kasten waren op slot. Maar waarschijnlijk heeft de dief de deurtjes iets open kunnen wringen en zo zijn arm in de kastjes gekregen.
Na het blokeren van de creditcard en een bezoekje aan de politie voor een Denuncia (aangifte) gingen we met een slecht gevoel naar bed. De volgende ochtend vroeg zijn we vertrokken voor het laatste stukje van de reis. Hierover kun je de volgende keer lezen.